Ik ben terug in Salt Lake City. Terug op de plek waar het vorig jaar begon. Terug op de baan van mijn internationale debuut. Het is heel mooi om hier weer te zijn. De grote stad, de super snelle ijsbaan, het lekkere weer… Er lijkt niets veranderd. We slapen in hetzelfde hotel, in dezelfde mega grote bedden en de koffie bij de Starbucks smaakt hetzelfde als vorig jaar. Er komen veel herinneringen boven, de spanning van zo’n eerste verre reis, mijn eerste ervaringen op internationaal niveau kunnen delen met Marloes, de enge zwervers in het parkje, de eerste kennismaking met het luxe leven als topschaatser, de snelle ijsbaan en de goede schaatsers om ons heen, te veel herinneringen om allemaal op te noemen. Het was een hele mooie reis en zo mooi gaat deze reis ook worden!
We zijn hier vrijdag aangekomen. Zaterdag hebben we al even op het ijs gestaan. Ondanks de jetlag en de lange reis van de dag ervoor ging het best lekker! Vandaag hebben we even gefietst en zijn we naar Park City geweest. Daar werden in 2002 de Olympische onderdelen als skiën, bobsleeën en schansspringen georganiseerd. We zijn nog even in het Olympisch museum geweest, best gaaf om weer foto’s en video’s van toen te zien. Wat waren Jochem en Gerard daar goed!!
De komende anderhalve week bereiden we ons voor op de 3000 meter World Cup Finale, die vrijdag 6 maart wordt verreden. In voorbereiding daarop rij ik aanstaande zaterdag nog een trainingswedstrijdje over 1500 meter. Ik laat jullie weten hoe dat gaat!!
Groetjes!
Diane
