Een strakke ijsvloer, een goede temperatuur in de hal, precies weten welke rondetijden nodig zijn om een goede wedstrijd te rijden. Het aantal slagen dat ik moet rijden op het rechte eind staat vast, ik weet precies hoe ik de bochten moet rijden. Het plan zit helemaal in mijn hoofd, ik weet exact wat ik moet doen om hard te rijden.
Maar dan sta je ineens op het ijs in Boedapest en is alles anders. Al deze vaste gewoontes zijn niets meer waard. Vies ijs, botte schaatsen, en vooral die hele harde wind. Rondetijden zeggen niets meer. De wind brengt je uit balans en vraagt variatie in techniek. Wind tegen op de kruising en de wind in de rug aan de andere kant van de baan, een wereld van verschil.
Maar schaatsen blijft schaatsen. Hard afzetten blijft hard afzetten. En al zijn de rondetijden niet te vergelijken, het kunstje is nog precies hetzelfde. Zo hard mogelijk vechten om zo snel mogelijk te finishen.
Ik vond het leuk, het EK Allround in Boedapest. Het was een hele uitdaging. Al voelde het na elke race weer alsof ik aan het prutsen was geweest, heb ik goede wedstrijden gereden. Het was weer even wat anders, af en toe best lastig, maar wel heel leuk.
Natuurlijk baalde ik er na mijn afsluitende 5000 meter even gigantisch van dat ik niet kon klimmen naar de vierde plek in het eindklassement. Ik heb er zo hard mogelijk voor gereden en ik zat er heel dichtbij, maar het zat er net niet in. Maar als ik terugkijk op het hele toernooi, moet ik eigenlijk zeggen dat ik het op de eerste afstand al had verloren. Mijn 500 meter verliep niet helemaal zoals het zou moeten, ik maakte wat foutjes en daardoor had ik een te langzaam rondje. Daar heb ik wat tijd laten liggen. Heel erg balen. Maar dat is allrounden, je moet vier goede afstanden rijden en dat was bijna, maar net niet helemaal gelukt.
Maar het was een mooie wedstrijd, op een hele gave locatie, met een fantastich publiek! Wat waren er veel Nederlandse supporters naar Boedapest gekomen, heel gaaf. Ondanks de kou was het een hele gave sfeer langs de baan. Ik heb alleen maar mooie reacties gehoord, schaatsen was zoals schaatsen zou moeten zijn: buiten, vechten tegen barre omstandigheden.
Ik hou er ook wel van. Het hoeft van mijn niet te vaak, maar ik denk dat zeker een allround toernooi af en toe op buitenijs georganiseerd kan worden. Het klassement wordt over vier afstanden bepaald en het kan nooit zo zijn dat de ene rijder alles tegen heeft en de ander alles mee. De omstandigheden waren misschien wat wisselend, maar we hebben afgelopen weekend eerlijke winnaars gehad, winnaars die binnen ook gewonnen zouden hebben.
En nu staan we op het ijs van de Olympic Oval in Calgary, tijdens een trainingskamp ter voorbereiding op de wedstrijden in het laatste deel van het seizoen. Wat is het hier heerlijk!! Het is echt genieten om hier mijn rondjes te rijden. Een groter verschil is niet mogelijk. Een strakke ijsvloer, scherpe schaatsen, geen wind en heel veel snelheid. Ik moet zeggen dat ik daar toch ook wel van hou!
Groetjes!
Diane
